شعر فوق با توجه به «حدیث شریف مفاخره» سروده شده است.

شاعر: یوسف رحیمی

منبع

در روایات ناب معصومین

در احادیث نغز اهل ولا

شرح نورانی مفاخره ای‌ست

آیه آیه تمام نور هدی

 

روزی از روزها که در صحرا

فاطمه با علی سخن می گفت

از کرامات خالق یکتا

از عنایات ذوالمنن می گفت

مرغ سحر اگر دمی ناد علی نوا کند                              در دل و جان عاشقان محشر از آن به پا کند

هر که بدید گوشه ی ابروی چون هلال او                      پشت کند به عالم و از همه انزوا کند

گر مددی کند ورا همت عالی علی                                شرح دهد مفاخره یادی از آن هما کند

شاعر: محمد علی ریاضی یزدی

منبع

 

گیرم که آفتاب جهان ذره پرور است               این بس مرا که سایه ی مهر تو بر سر است

دولت به کام و محنت گردون حرام باد             تا ساغرت بگردش و تامی به ساغر است

ای دل چرا به غیر خدا تکیه می کنی؟             امید ما و لطف خدا از که کمتر است؟

وضو بگيرم و در حال روزه با تكبير                كنم مباهله با دشمنان حي غدير

زبان حق شوم و آيه مباهله را                         به شأن فاطمه و شوهرش كنم تفسير

ز قول دوست ودشمن شنو كه اين آيه                به وصف اهل كسا از خدا شده تعبير

شاعر: قاسم صرافان

منبع

 

رسید و «لا اله»ام، «لا فتی» کرد                   دلم را برق «لاسیف»ش دوتا کرد

رکوعش آن قدر شور آفرین بود                      که مثل عشق در عالم صدا کرد