ختم رسل ز فرط عنایات کامله
بر پاپ‌های نجران بنْوشت مرسله

کای قوم دور مانده ز شرع و صراط دین!
تا کی ز حق ببایدتان بُعد و فاصله؟

آمد دمی که جهل ز سرها کنید دور
شد وقت آن که کید ز دلْتان شود یله

مأمورم از خدای احد تا که با شما
یک کار از سه کار نمایم معامله

یا دین حق قبول و یا جزیه‌ام دهید
یا آن که با شما بنمایم مقابله

مهر آمد و پشت شب بیداد شکست ...

«مباهله» یا همان به مبارزه طلبیدن مخالفان حق توسط پیامبر گرامی اسلام، یکی از اعیاد بزرگ اسلامی است که شاعران آئینی هم آن را پاس داشته اند.

خبرگزاری مهر – گروه فرهنگ:  ۲۴ ذیحجه سال دهم هجری بود که خداوند بر اساس آیه شریفه ۶۱ سوره مبارکه آل عمران، به پیامبرش دستور داد تا سران مسیحی نجران را به مباهله فرا خوانَد.

دستور الهی از سوی پیامبر اعظم اطاعت شد و وقتی مسیحیان، پنج تن آل عبا را در کمال سادگی در مباهله حاضر دیدند، از این امر انصراف دادند تا سند دیگری بر حقانیت اسلام رونمایی شود.

شعری زیبا در قالب چهار پاره از استاد احد ده بزرگی در مباهله

 
شعر از مه و مهر شب شکن باید گفت    از فاطمه و ابالحسن باید گفت
تا خاطره ی مباهله گم نشود    پیوسته سخن سخن سخن باید گفت
آیات چو آفتاب از خاور نور    نازل شده بر سینه ی پیغمبر نور
ابناء و نساء و انفس اقدس حق    یعنی حسنین و علی و کوثر نور
آن پنج وجود صاحب عصمت حق    یعنی همه عصاره ی خلقت حق
کردند فنا بنای اسقف بازی    با هیمنه ی شگفت و با هیبت حق
مهری که به شأنش امد از حق لولاک    روشن شده از جلوه ی رویش افلاک
با یک زن و یک مرد و دو کودک آمد    تا ریشه ی تثلیث برآرد از خاک

شعر زیبایی از جناب حاج غلام حسین سازگار به مناسبت ایام مباهله

 

وضو بگیرم در حال روزه با تکبیر
کنم مباهله با دشمنان حیّ قدیر

زبان حق شوم و آیۀ مباهله را
 به شأن فاطمه و شوهرش کنم تفسیر

ز قول دوست و دشمن شنو که این آیه
 به وصف اهل کسا از خدا شده تعبیر

محمد وعلی و فاطمه، حسین و حسن
که پنج در عددند و یکی چو حی ّقدیر

خبری داغ در مدینه رسید                  مردم از یکدگر بپرسیدند

چه شده؟ وضع شهر عادی نیست         حرفهای عجیب بشنیدند

کاروانی بیامد از نجران                    از بزرگان شهر و از اعیان

شصت تن با لباس زرافشان                با صلیبی زگردن آویزان

برسر اما کلاه گوهر بافت                  با جلال و شکوه و با جبروت