منبع

بعد از فتح مكه و غزواتى كه در پى آن انجام گرفت ، اسلام انتشار يافت و قدرت آن افزايش پيدا نمود ؛ بدين جهت گروههايى از سراسر نقاط به مدينه مى آمدند و گروهى مسلمان مى شدند و گروهى نيز امان مى گرفتند تا به سوى قوم خود رفته با آنان مشورت نمايند.

يكى از گروههايى كه براى كسب اطلاع و آگاهى از اسلام به مدينه آمد ، سى تن از مسيحيان نجران بودند كه رهبرشان ابو حارثه اسقف نجران بود. آنان در هنگام نماز عصر وارد مدينه شدند. پس از اداء نماز ، رسول اكرم صلى الله عليه و آله به آنان رو نمود و با ايشان گفتگو كرد. تا اينكه درباره حضرت عيسى از ايشان سؤال كردند ؛ فرمود: او بنده و رسول خداست . گفتند: آيا فرزندى بدون پدر متولد مى شود؟ رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله اين آيه را قرائت فرمود:

ان مثل عيسى عند الله كمثل آدم خلقه من تراب ثم قال له كن فيكون (آل عمران : 60)

منبع

پدید آورنده : زهرا رضاییان، یک شنبه، 24 ذی حجه 1427

 

اشاره

جزئیات واقعه مباهله که بیش از یک ماه طول کشیده، برای نسل امروز ناشناخته است. مباهله، ماجرایی تاریخی است که در سال های آخر عمر پیامبر رخ داد و با نامه ای از سوی آن حضرت به مسیحیان آغاز شد. به دنبال آن، مسیحیان در مجلس عمومی خود، پیش گویی کتاب های آسمانی را درباره آن حضرت خواندند. سپس نمایندگان نجران به مدینه سفر کردند و پس از مناظره با پیامبر، محکوم شدند. آن گاه قرار شد میان آن حضرت و نجرانیان مباهله برگزار شود و دو طرف، اثبات حقانیت خود را به خدا واگذار کردند تا هر کدام حق را می داند و کتمان می کند، به عذاب الهی گرفتار شود. آیه قرآن نیز مبنی بر اجرای مباهله نازل شد و مقام باعظمت اهل بیت علیهم السلام را به همه فهمانید.

اصل مباهله

منبع   

کیهان/18990، نويسنده:حامد علي اكبرزاده

دعوت پيامبر از مسيحيان نجران براي پذيرش اسلام

بيست و چهارم ذي الحجه سالروز واقعه اي مهم در صدر اسلام است. پس از فتح مكه آوازه اسلام سراسر جزيره العرب را فراگرفته بود و گروه ها و هيئت هاي متعددي پس از سال هشتم هجري براي آشنايي با اسلام به مدينه سفر مي كردند. در سال نهم هجري اين مراجعات به حد اعلاي خود رسيد تا آنجا كه اين سال را «عام الوفود» ناميدند. اين مسئله پيامبر اسلام را بر آن داشت تا نامه ها و نمايندگاني ويژه را براي دعوت به اسلام به سوي زمامداران و پادشاهان و بزرگان كشورها و اقوام مختلف روانه سازد.

به واقع حضور نمايندگان اقوام و گروه هاي مختلف در مدينه نشان دهنده نفوذ اسلام درميان مردمان نقاط دور دست و فرصتي مناسب براي گسترش مرزهاي ايماني مسلمانان بود.

حال سال دهم هجري است، يكي از اقوامي كه مورد توجه رسول خدا قرار مي گيرد مسيحيان نجران هستند، نجران نقطه اي است درميان سرزمين حجاز و يمن و پيامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) در نامه اي به اسقف نصاراي اين منطقه آنان را اينچنين به اسلام دعوت مي كند:

منبع 

پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی

 

آیا در زمان حاضر نیز می‌شود با مخالفان اسلام مباهله کرد؟

مباهله در لغت عرب به معنی درخواست عذاب بر مخالف در اعتقاد است و برای اولین بار پیامبر آماده شد تا با سران مسیحی منطقه نجران به مباهله برخیزد و حتی دست حسن و حسین را گرفت و با دختر و داماد خود در گوشه بیابان حاضر شد، و منتظر آن گشت که سران مسیحی نجران از اسقف و کشیش برای مباهله حاضر شوند ولی آنان با مشاهده آیات صدق پیامبر عقب نشینی کردند و پرداخت جزیه را بر مباهله برگزیدند.

این معجزه یعنی مباهله برای اثبات صدق دعوی در قلمرو و عقائد باقی و پایدار است و هم اکنون نیز این دعوت باقی است و لازم است به سمع مخالفان اسلام برسد. آنان از هر فرقه و گروهی باشند اگر به خدا ایمان دارند، در سرزمین دور از اجتماع آماده مباهله باشند و طرفین بر علیه یکدیگر از خدا عذاب بطلبد، آنگاه ببینند عذاب خدا فرود میآید یا نه و اگر فرود میآید کدام یک از دو طرف را طعمه خود قرار می‌دهد؟

مرحوم علامه طباطبائی در مورد مباهله چنین می‌گوید:

منبع   

فصلنامه مشکوة، شماره 83، تاریخ درج: ‎1386/6/26، سلمانپور، محمد جواد

مقدّمه

بی تردید یکی از آیاتی که در شأن اهل بیت علیهم السلام نازل شده، آیه مباهله است. آیه شریفه در جریان یکی از وقایع مهم تاریخ اسلام که به مباهله معروف است نازل شده است. گروهی از نصاری از نجران برای مناظره درباره اسلام و ادعای پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله نزد ایشان آمدند. سرانجام کار برای اثبات حقانیت یکی از دو طرف به آنجا انجامید که هر دو گروه در برابر خداوند دعا کنند تا لعنت و عذاب خدا بر دروغگویان و منحرفان از حق نازل شود. وقت خاصی معین شد. در روز موعود مردم جمع شدند، در حالی که هنوز بر مسیحیان نجران معلوم نبود که پیامبر صلی الله علیه و آله چه کسانی را برای مراسم دعا و مباهله حاضر می کند.

رسول خدا صلی الله علیه و آله پیش آمد در حالی که علی، حسن، حسین و فاطمه زهرا علیهم السلام را با خود می آورد. بدین سان پیامبر صحنه پر شکوهی آفریده بود. مسیحیان نجران چون حالت پیامبر و اهل بیتش علیهم السلام را دیدند لرزه بر اندامشان افتاد و به رایزنی با پیشوای خود، اسقف ابا حارثه پرداختند. بزرگ آنان گفت: